[ Eat . Weed ]

posted on 18 Oct 2012 23:31 by groundfloor
ฉันหั่นสมุนไพรอัดก้อนกลิ่นหอมเปรี้ยวลงไปในถ้วยพลาสติก
โปรยยาเส้นกลิ่นขมฉุนตามลงไป
คว้ากรรไกรสับมันให้ป่นลง
พันมันด้วยกระดาษเนื้อบางกรอบแกรบ กลายเป็นบุหรี่สมุนไพร
แล้วฉันก็คาบมันไว้ในริมฝีปาก 
 
...
 
วินาทีที่ฉันจุดไฟจ่อปลายบุหรี่
ควันสีเทาก่อตัวขึ้นตามจังหวะการสูบ
มันหลอนประสาทหลอกอารมณ์ของฉันเหลือเกิน
พาฉันไป พาฉันไป พาฉันไปสู่โลกจินตนาการอันไม่มีวันเป็นจริง
 
.....
 
หลับตา ปล่อยปลายนิ้วให้ไหลไปตามคีย์เปียโน
เคาะมันเบาๆ เป็นท่วงทำนองพิกลพิการหวานแปลก
เพลินอารมณ์เหลือเกิน 
 
ไหนเล่าคราบน้ำตา ไหลเล่าความกังวล
ไหลเล่าความเกลียดชัง ไหลเล่าความละอาย
หายไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงอารมณ์หลอกหลอนพิกลพิการ
ตั้งแต่วินาที ที่ฉันจุดไฟจ่อเข้ากับปลายมวนบุหรี่สมุนไพร
 
...
 
 
ราวกับฉันได้เกิดใหม่ พร้อมอาการมึนเมาหลอนหลอก
ความทรงจำเลวร้ายและความรู้สึกต่ำทรามทั้งหลายมันหายไป
แม้ฉันอาจยังจำได้ แต่มันไม่อาจทำร้ายหัวใจของฉันได้อีกแล้ว
มันถูกบดบังไป ด้วยม่านควันบุหรี่สมุรไพร เลือนลาง
 
.....
 
กระโดดโลดเต้นเริงร่าในโลกหลอนประสาท
หลอกหลอนอารมณ์ความรู้สึกจนไม่สามารถจำได้แม้แต่ตัวเอง
ฉันเป็นใคร นั่นอะไร ฉันทำอะไร
ไม่รู้ ไม่จดจำอีกต่อไแล้ว เลือนหายไปจากความทรงจำของฉันแล้ว
 
ภาพการกระทำของฉันที่ตามมาหลอกหลอนตัวฉันเองมันหายไป จางไป
ฉันไม่ทุกข์จาก"ฉันเอง"อีกแล้ว
ควันบุหรี่สมุนไพรพาฉันออกไปจากสำนึกอันแสนเลวของฉันได้เสียที
ฉันล่องลอยไป กับควันบุหรี่สมุนไพร ไกลเหลือเกิน
 
.....
 
งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกราฉันใด ม่านควันบุหรี่สมุนไพรก็ต้องจางไปฉันนั้น
 
.....
 
แน่นอน สติของฉันย่อมต้องกลับมา
แล... ความทรงจำรวมถึงความรู้สึกอารมณ์แสนทรามของฉันก็ต้องกลับมาเช่นกัน
สิ่งเหล่านี้ค่อยๆฝ่าม่านหมอกสีทำนั่นเข้ามา แทรกซึม เชื่องช้า
แต่ไม่รู้ว่าเหตุใด มันถึงแสนชัดเจนเหลือเกิน
 
...
 
มันกลับมาแล้ว การกระทำที่ฉันแสนละอาย และอยากทึ้งมันออกไปจากสมองเส็งเคร็งของฉัน
ความทรงจำเหล่านี้มันยังกลับมาหาฉัน เสมอ ทุกครั้งไป
 
.....
 
ฉัน ไม่สามารถ ทนรับ ตัวฉันเอง ไม่ได้อีกต่อไปแล้วล่ะ
 
.....
 
ดังนั้น ฉันจึง
 
.....
 
ฉันจึงหั่นสมุนไพรอัดก้อนกลิ่นหอมเปรี้ยวลงไปในถ้วยพลาสติก
โปรยยาเส้นกลิ่นขมฉุนตามลงไป
คว้ากรรไกรสับมันให้ป่นลง
พันมันด้วยกระดาษเนื้อบางกรอบแกรบ กลายเป็นบุหรี่สมุนไพร
แล้วฉันก็คาบมันไว้ในริมฝีปาก 
 
...
 
วินาทีที่ฉันจุดไฟจ่อปลายบุหรี่
ควันสีเทาก่อตัวขึ้นตามจังหวะการสูบ
มันหลอนประสาทหลอกอารมณ์ของฉันเหลือเกิน
พาฉันไป พาฉันไป พาฉันไปสู่โลกจินตนาการอันไม่มีวันเป็นจริง

Comment

Comment:

Tweet

ชอบดูดปุ๊นหรอฮะ
และเวียนวนไปอย่างไม่มีที่สิ้นสุด
Hot!

#1 By Nirankas on 2012-10-20 12:42