เกลียดฝนโว๊ย!

posted on 16 Sep 2012 04:19 by groundfloor
ฝนตกอีกแล้ว
 
 
ทุกครั้งที่ฉันออกจากบ้านเวลาฝนตก
เวลาที่ฉันกางร่ม เพื่อป้องกันตัวเองให้พ้นจากเม็ดฝนที่โปรยลงมา
ไม่ว่าร่มจะคันใหญ่แค่ไหน มันไม่เคยป้องกันฉันให้พ้นจากละอองฝนได้เลย
 
...
 
บางครั้ง ฉันหนาวขึ้นมาจับจิต ฉันได้แต่ถามตัวเองว่าทำไม ทำไม ทำไม 
คนทั้งโลกนี้หนาวกับละอองฝนมากเท่าฉันหรือเปล่า?
ทำไมกับแค่ละอองฝนบางๆ เบาๆ มันถึงทำให้ฉันหนาวได้ขนาดนี้
ทั้งที่อุณหภูมิของเม็ดฝนมันก็คงไม่เย็นไปกว่าอุณหภูมิห้องแอร์ที่ฉันนอนอยู่ทุกวันหรอก
แต่มันหนาว หนาวกว่าจับตัวเองยัดเข้าไปในตู้เย็นแน่ๆ 
 
.....
 
ฉันออกจากบ้าน กางร่ม ก้าวเท้าย่ำลงไปบนพื้น
พื้นที่เจิ่งนองไปด้วยน้ำฝนที่ผ่านชั้นบรรยากาศสกปรก เลาะผ่านหลังคาบ้าน ไหลผ่านร่ม
แล้วหยดแหมะลงไปบนพื้น เจิ่งเข้ามานองในรองเท้าของฉัน
แม้เส้นผมของฉันจะไม่เปียกฝน แต่น้ำฝนก็ยังคงทำให้อารมณ์ของฉันหนาวขึ้นได้อยู่ดี
 
ร่ม ไม่ได้ช่วยอะไรเลย
 
คิดได้แล้ว ฉันจึงขว้างร่มของฉันทิ้งลงถังขยะไป
ปล่อยให้น้ำฝนมันเซาะผ่านเส้นผมของฉันไป
ไหลผ่านไปตามผิวหน้าหยาบกระด้างของฉัน
ค่อยๆชะเอาฝุ่นสกปรกออกไปจากเสื้อผ้า และลงไปเจิ่งนองกองอยู่ที่พื้น
รวมกับน้ำฝนที่เคยสะอาดมาก่อน จนกระทั่งมากองที่พื้นแสนสกปรกตรงหน้าฉัน
 
แปลกไหม ที่ฉันรู้สึกดีกว่าปล่อยให้เท้าเปียกฝน แต่หัวแห้งสนิท
คนเรานี่ก็ประหลาดดี ถ้าเปียกก็ขอให้มันเปียกทั้งตัว ดีกว่าเปียกเป็นหย่อมๆกระจัดกระจาย
 
เดิน เดิน เดิน
 
ก้าวเท้าย่ำลงไปบนพื้น ให้น้ำที่นองถนนมันกระเด็นเปรอะไปให้ทั่ว
เงยหน้าขึ้นรับหยดน้ำที่ฝ่าบรรยากาศมาแสนไกล
ปล่อยให้มันชะเอาความรู้สึกประหลาดออกไป 
ความรู้สึกที่มาพร้อมกับเสียงฝน
และจางไปพร้อมกับสายฝนที่เซาะผ่านทุกร่องหลืบบนใบหน้าและเรือนกาย
 
....
 
ฉันหายหนาวแล้วล่ะ
 
หายหนาวทั้งกาย และเกือบหายหนาวใจ
 
--------
 
สายฝนมันก็คงคล้ายกับความรู้สึกของฉัน
 
ถ้ามันจะเศร้า ขอให้เศร้าให้มันสุด
ถ้ามันจะสุข ขอให้มันสุขเสียจนล้น
ให้มันสุดโต่งกันไปข้างหนึ่ง
เหมือนเปียกฝนก็เปียกให้มันหมดทั้งตัว
ดีกว่าปล่อยให้มันเปียกเป็นหย่อมๆ น่ารำคาญ
 
-------
 
ฉันไม่รู้ว่าฉันเดินตากฝนมานาเท่าไรแล้ว
แต่เวลานี้ ฝนเริ่มบางเม็ดลง แต่เส้นผมและเสื้อผ้าของฉันยังเปียกจนลีบเหมือนเดิม
 
.....
 
ค้างคาในอารมณ์ว่ะ
 
-----------
 
คนเรานี่ก็แปลกอีกอย่าง
บทฝนจะตก ก็กลัวเปียกเสียเหลือเกิน
แต่พอเปียกไปหมดตั้งแต่หัวจรดเท้าแล้ว ฝนหยุดตก
ก็ดันกลัวมันจะแห้งขึ้นมาเสียอย่างนั้น
 
เออ บ้าจริงเลย
 
------
 
และแล้ว ด้วยความเป็นมนุษย์ของฉัน
 
ฉันก็ต้องทนกับอารมณ์ขึ้นๆลงๆที่มาพร้อมกับสายฝนอย่างนี้ต่อไปสินะ
 
.....
 
เออ ก็เป็นมนุษย์นี่หว่า
ถึงได้เรื่องมากขนาดนี้
 
ช่างแม่งเหอะว่ะ
 
--------
 
เกิดเป็นมนุษย์นี่แม่งเรื่องมากชิบหาย 
กะอีแค่ฝนตก ตัวเปียก ร่มไม่ได้ช่วยอะไร
ก็ทำอารมณ์เด้งขึ้นเด้งลงได้ขนาดนี้
 
เกลียดที่สุดเลย ไอ้อารมณ์มนุษย์อ่อนไหวเนี่ย
แล้วฉันก็
โคตร...
 
โคตรเกลียดฝนเลยโว๊ย!
 
-----
 
จบ!
 
 
 

Comment

Comment:

Tweet

เวลาฝนตกแล้วมีร่มใหญ่ๆกาง
หรือมีชุดกันฝนดีๆ
ก็รู้สึกดีนะที่ได้เดินท่ามกลางสายฝนแบบไม่เปียก
สอง ฮ่าๆๆ
big smile big smile big smile Hot! Hot! Hot!

#1 By Nirankas on 2012-09-16 13:51