Subnormal

ปลาทองตัวหนึ่ง

ว่ายวนไปวนมาในอ่างแก้วของมัน

อ่างแก้วใสราวกับว่ามันไม่ได้อยู่ตรงนั้น

ปลาทองตัวนี้ไม่เคยสำนึกเลยว่า

มันว่ายอยู่ในอ่างแก้ว ที่เรียกว่าประเทศไทย

วันหนึ่ง

มีปลาทองที่ว่ายร่วมอ่าง เข้ามาพูดกับมันว่า

"เฮ้ย แก เราว่ายอยู่ในอ่างนี้มานานแค่ไหนแล้ววะ"

"หา อ่างอะไร ไม่เห็นมีอ่างอะไรเลย ไอ้นี่ มึงมั่วแล้ว"

"ถ้าไม่มี งั้นแกลองว่ายออกไปให้เลยตาแป๊ะตกปลาตัวโน้นดิ"

"โฮ่ เด็กๆ เดี๋ยวทำให้ดู"

ว่าแล้วปลาทอตัวนี้ก็พยายามว่ายออกปจากอ่างแก้ว แต่ทำอย่างไรก็ออกไปไม่ได้เสียที

เมื่อมนหันกลับไปมองหาปลาทองอีกตัว มันก็พบเพียงความว่างเปล่า

มันว่ายนิ่งๆอยู่กับที่ พยายามคิดหาทางออกจากอ่างแก้วใบนี้

ในที่สุด มันก็คิดได้ว่า

"เอางี้ละกัน กูจะเอาอ่างแก้วนี่ไปขายทิ้งซะ จะได้ถูกเทลงไปในตู้ปลาใบใหญ่แทน"

มันจึงพยายามทุกวิถีทาง ทั้งโน้มน้าวปลาทองหลายๆตัว ให้คล้อยตามไปกับความคิดของมัน

ทั้งพยายามพูดจาหอกล่อ หรือบางทีมันก็แอบกั๊กอาการที่ลอยอยู่บนผิวน้ำไว้

แล้วแสร้งเอามาให้ปลาทองตัวอื่น โดยบอกว่ามันเป็นคนหามาเองนะเว๊ยยย

มีปลาทองที่ทั้งเชื่อและไม่เชื่อมัน แต่อย่างน้อยที่สุด

ก็ยังมีคนเชื่อมันแฮะ

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง

ปลาทองที่มีสีแดงสด

จนในที่สุด มันก็ได้พูดคุยกับปลาตัวใหญ่ที่อยู่ในตู้ปลาข้างๆกันได้สำเร็จ

มันถามปลาในตู้ใบใหญ่ว่า

"เฮ้ย ชั้นอยากออกจากอ่างแกวไปอยู่ตู้ปลาอย่างแกจริงๆเลย"

"ไม่เห้นยาก เอ็งก็ขายอ่างแก้วทิ้งสิวะ เดี๋ยวก็ได้ย้ายมาอยู่กับข้าเองแหละ"

"เออ ข้าจะพยายามแล้วกันวะ"

โดยที่ปลาทองตัวนี้ลืมมองไปว่า ปลาในตู้ปลาใบนั้น คือปลาฉลามที่พร้อมจะกินมันทันทีที่มันย้ายไปตู้ปลานั่นเอง

โถๆๆ ปลาทองตัวนี้ช่างโง่เขลาและหยิ่งทระนงตัวเสียเหลือเกิน

ปลาทองตัวนี้จึงพยายามทำทุกทางเพื่อจะได้ไปว่ายน้ำในตู้ปลาใบใหญ่

จนต่อมา

ปลาทองตัวอื่นๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง

ปลาทองที่มีสีเหลืองสด

เกิดตรัสรู้ขึ้นมาได้ว่า สิ่งที่ไอ้ปลาเฮงซวยตัวนี้ทำอยู่มันไม่ถูกต้องเว๊ย

เรื่องอะไรจะต้องไปขายอ่างแก้วที่เราอยู่กันมาไม่รู้ตั้งแค่โคตรเหง้ากี่ทอดทิ้งล่ะวะ

ปลาทองสีเหลืองสดทั้งหลายจึงร่วมมือกันต่อต้านพลพรรคปลาทองสีแดงอย่างสุดชีวิต

จนในที่สุด ความผิดเรื่องยักยอกอาหารปลาส่วนรวมไว้เป็นของส่วนตวก็ถูกเปิดเผย

ปลาทองสีเหลืองสดจึงต้องการสำเร็จโทษไอ้ปลาเฮงซวยตัวนี้ซะ

แต่ก็ยังไม่วายมีพลพรรคปลาทองสีแดงสดร่วมกันปกป้อง

ปลาทองเฮงซวยตัวเดิมเห็นท่าไม่ดีแล้ว ชิบหาย! กูยังไม่อยากติดคุก เอ้ย กูยังไม่อยากตาย

เลยรวบรวมกำลังเฮือกสุดท้าย กระโดดแหวกอากาศไปยังตู้ปลาใบใหญ่

ทิ้งพลพรรครักสีแดงไว้เบื้องหลัง

เมื่อมันไปถึงตู้ปลาแล้ว

มันก็มองไปเห็นปลาฉลามสีน้ำเงินขาวแดง มีดาวอยู่บนนั้นห้าสิบหรือห้าสิบเอ็ดดวงนั่นแหละอยู่บนตัวมัน

ปลาฉลามตัวนั้นก็เข้ามาคุยกับมัน

ว่า...

"เฮ้ย เอ็ง ข้าชื่อแฮมเบอเกอร์ ถ้าไม่เชื่อฟังข้า เอ็งตาย!!!!!"

"ซีด........ เอ่อ ต้องการให้ข้าน้อยทำอะไรล่ะครับนายใหญ่แฮมเบอเกอร์"

"ข้าอยากข้ามไปตู้ปลาของเจ้าแล้วแดกกกกกพวกเจ้าให้เรียบ"

ซีด.....

"ข้าว่าท่านตัวใหญ่เกินไปที่จะกระโดดไปเหมือนข้า ข้าว่าข้าจะลองหาทางดูแล้วกันนะ "

ปลาทองเฮงซวยตัวเดิมจึงถูกกักไว้เป็นตัวประกัน

จนกว่าจะหาวิธีพาพี่ใหญ่แฮมเบอเกอร์กลับมางาบปลาทองที่เหลือได้

จะแอบหนีกลับอ่างแก้วก็ไม่ได้ กลัวติดคุก เอ๊ย! กลัวโดนรุมกิน

มันจึงได้แต่ส่งสาห์นกลับาผ่านทางวีดีโอลิ้ง เอ๊ย ทางขอบอ่างแก้ว

ในใจมันไม่เคยนึกเลยว่ามันจะกลับไปอ่างแก้ว

แต่ปากมันก็พร่ำบอกพลพรรคปลาสีแดงสดว่า มันอยากกลับอ่างแก้วใจจะขาด

ถ้าได้กลับไปจะก้มลงยกครีบทั้งสองกราบก้อนกรวดก้นอ่างให้ดู

โดยมีพี่ใหญ่เบอรองนาม 'ไบดู' คอยเฝ้าอยู่ห่างๆ

พลพรรคปลาสีแดงสดก็ก้มหน้ากมตาเชื่อฟังปลาทองเฮงซวยอย่างไม่ลืมหูลืมตา

นานๆทีมันก็โยนเศษอาหารที่พี่ใหญ่ทั้งหลายของมันกินเหลือกลับมาให้ปลาทองสีแดงสดกิน

เพื่อรักษาสัมพันธภาพอันดี(?)ของวกมันเอาไว้

บางทีมันก็โดนพวกปลาทองสีเหลืองสดเขวี้ยงก้อนกรวดมาโดนหัววุ้นของมันจนปูดบวมอยู่บ้าง

ก็ต้องทำใจยอมรับชะตากรรม

หรือยางทีมันถูกซักไซร้เรื่องราวของมันตอนแอบกั๊กอาหารส่วนรวมไว้

ก็ทำเป็นลืมไปเสียได้น้าาาาาา

ตอนจบของเรื่องราวเหล่านี้จะเป็นอย่างไร โปรดติดตามตอนต่อไป

อ๊ะ ลืมบอกไป

ว่า

ปลาทองเฮงซวยตัวนี้

ชื่อเล่นชื่อ แม้ว