Subnormal

วันก่อนชั้นขึ้นรถประจำทางสายประจำ

มันเป็นปรกติของชั้น ที่เวลารถจอดป้าย ชั้นจะมองดูคนที่ขึ้นรถมา

คนแก่ คนท้อง ชั้นลุกให้นะ

แต่กับเด็ก ประมาณเด็กประถม ชั้นไม่ลุกให้นะ

บางทีชั้นเห็นเด็กประถมแบกกระเป๋านักเรียนแบบ ใหญ่มากกกก

ชั้นก็ไม่ลุก

ชั้นคิดว่าการเสียสละให้เด็ก บางครั้งมันอาจมากเกินไป

แล้วเด็กจะอาจจะเข้าใจอะไรผิดไปอีกเยอะก็เป็นได้

คุณคิดว่าชั้นไร้น้ำใจเกินไปหรือไม่?

-----------------

สมมุติว่าชั้นเป็นเด็ก

เด็กวัยแบกกระเป๋านักเรียนหนักๆเหมือนแบกตู้เย็นไปเรียน

ชั้นขึ้นรถเมล์ มีคนลุกให้นั่ง ชั้นสบาย ชั้นดีใจ

วันรุ่งขึ้น ชั้นขึ้นรถเมล์ ชั้นเริ่มมองหาแล้วว่าจะมีใครลุกให้ชั้นนั่งหรือไม่ บังเอิญว่ามี

วันต่อมา ชั้นขึ้นรถเมล์ มองหาว่าจะมีใครลุกให้นั่งหรือไม่ ไม่มี

อะไรกัน ทำไมคนบนรถเมลค์คันนี้ไร้น้ำใจอย่างนี้

อะไรกัน ชั้นไม่เข้าใจ งอนสังคม งอนคนบนรถเมล์ โมโห

เพราะอะไร

----------------

อาจคงเพราะรู้สึกอ่อนแอโดยไม่รู้ตัว

เพราะตลอดเวลา มีแต่คนลุกให้นั่ง โดยลืมไปว่า เค้าไม่ได้อ่อนแอขนาดนั้น

ทำไมเราต้องสอนให้เด็กรู้สึกว่าตัวเองอ่อนแอด้วยเล่า

สอนทางอ้อมด้วยการเสียสละให้เด็ก

สอนโดนการปฏิบัติเหมือนเด็กอ่อนแอกว่าเรา

จริงอยู่ ร่างกายเด็กอาจยังไม่แข็งแรงนัก

แต่แค่ยืนซักพักมันคงไม่ตาย เห็นยืนหน้าเสาธงได้นานกว่านี้อีก

หากเด็กขึ้นรถประจำทางมาแล้วมีคนลุกให่นั่งตลอดจนเคยชิน

แล้วเด็กคนนี้ที่เคยชินกับการเป็นผู้รับ

จะกลายเป็นผู้ให้ในวันข้างหน้าหรือ? ชั้นว่าไม่นะ

ไม่รู้ล่ะ ชั้นไม่ลุกให้เด็กนั่ง เพราะชั้นหวังดีก็แล้วกัน

โอเคนะ!?

--------------------------

วันนี้หนูขึ้นรถประจำทางกลับจากโรงเรียน

ห้าโมงเย็นแล้ว รถติดมาก หนูต้องขึ้นรถเมล์ผ่านถนนที่รถติดที่สุดในกรุงเทพทุกวัน

ตอนนี้หนูเรียนอยู่ป.4ค่ะ ทุกวันหนูต้องแบกเป้สะพายหลังใบเบ้อเริ่มไปโรงเรียน

ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม แต่ดูเหมือนว่าอาจารย์จะให้หนูเอาหนังสือของทุกวิชาไปเรียนให้ได้ในวันเดียวกัน

เมื่อหนูขึ้นรถประจำทาง มักมีคนใจดีลุกให้หนูนั่งเสมอ

หนูขอบคุณตามมารยาท และนั่งลงที่เบาะอย่างสบ๊ายสบาย

คุณครูที่โรงเรียนสอนหนูว่า ผู้ใหญ่ต้องเสีลสละให้เด็ก สตรี คนชรา และสตรีมีครรภ์

หนูเป็นเด็ก หนูต้องได้รับการเสียสละนี่

ไม่เห็นเป็นไรเลย พวกผู้ใหญ่ต้องลุกให้หนูนั่งอย่างนี้แหละ ถูกแล้ว

แต่ที่วันนี้หนูรู้สึกขุ่นใจยังไงชอบกล มันเพราะว่า

วันนี้หนูขึ้นรถประจำทางสายเดิม แต่ทำไมไม่เห็นมีคนลุกให้หนูนั่งเลย

หนูโมโหมาก อะไรกัน

หนูเป็นเด็กนะ เห็นรึเปล่าว่าบนหลังหนูแบกหนังสือตั้งหลายเล่ม

หนูหนักนะ อะไรกัน

ทำไมไม่มีน้ำใจเอาเสียเลย คุณครูไม่สอนหรือไงว่าต้องเสียสละให้หนูน่ะ

หนูเลยต้องยืนจนถึงบ้านหนูเลยแน่ะ เหนื่อยมากเลยค่ะ

คอยดูเถอะ ถ้าพรุ่งนี้หนูขึ้นรถแล้วไม่มีใครลุกให้ หนูจะลงไปดิ้นพราดๆกับพื้นเสียให้เข็ด

พวกผู้ใหญ่ใจดำ

เชอะ!!

--------------------

หนูคนนี้คงลืมมองไปว่ายังมีใครอีกหลายคนที่เหนื่อยไม่แพ่หนู

อ่อนแอไม่แพ้หนู

ถือของหนักไม่แพ้หนู

ยืนอยู่ข้างๆหนูตั้งหลายคน

เพียงแต่เค้าเหล่านั้น ไม่ใช่เด็ก

ก็เท่านั้นเอง

หนูคนนี้คงลืมไปว่า

ไม่ใช่หนูคนเดียวเท่านั้น ที่เหนื่อย

หนูคนนี้คงลืมไปว่า หนูเรียกร้องการเสียสละให้หนู

แต่หนูไม่คิดจะเสียสละให้ใครเลยได้อย่างไรกัน

นี่แหละหนอ การสอนเด็กของคนไทย

-------------------------------

คุณคิดว่าคุณจะเลือกอะไร

คุณจะสอนให้เค้าเสียสละ หรือคุณจะสอนให้เค้ารอรับการเสียสละจากผู้อื่นฝ่ายเดียว

เลือกดูสิ