Subnormal

ตอนนี้ออกจากโรงบาลได้หนึ่งคืนเศษๆ

เข้าโรงบาลเนื่องจากเป็นหวัด

แต่จะ2009หรือไม่พอไม่บอกแล้วกัน

พอเข้าโรงบาลไปนี่ เหมือนมันว่างอะ

เลยมีเวลาได้ตัดพ้อต่อว่าอะไรอยู่ในใจเพิ่มขึ้นละมั๊ง

หนึ่ง พี่พยาบาล

พี่พยาบาลเป็นสิ่งมีชีวิตในโรงพยาบาลที่น่ารักที่สุด

เดี๋ยวมาวัดไข้วัดความดัน เดี๋ยวเอายามาให้กิน

เดี๋ยวก็มาเช็ดตัว

อุ๊ยยยย น่ารัก

แต่เผอิญความน่ารักก็ถูกบดบังด้วยอะไรบางอย่างได้ด้วยเหมือนกันนะ

ตอนป่วยเนี่ย พอดีว่าชั้นต้องถูกให้น้ำเกลือ

ซึ่งมันจะไม่เป็นอุปสรรคในการอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเลย

ถ้าหากว่ามันมีแต่สายน้ำเกลือกับถุงน้ำเกลือ แค่นั้น

เพราะมันเอาถุงน้ำเกลือลอดแขนเสื้อตอนเปลี่ยนเสื้อผ้าได้

แต่ที่นี่ โรงพยาบาลพอพาน(นามสมมุต)

เหตุการณ์เกิดขึ้นเพราะพี่พยาบาลเข้ามาดูแลคนป่วยอย่างชั้น

คือแบบ เค้าจะมาเช็ดตัวให้ แต่ด้วยความที่ว่าเราคิดว่าเรายังไหวน่า

ไม่เอาอะ เดี๋ยวอาบน้ำเองดีกว่า

.....

"เอ่อ เดี๋ยวหนูอาบเองก็ได้ค่ะพี่พยาบาล ขอบคุณนะคะ"

"อ๋อ ค่ะ งั้นเสื้อผ้าชุดใหม่วางไว้ตรงนี้นะคะ" ว่าแล้วก็วางชุดคนไข้ไว้หน้าห้องน้ำ

แล้วหายไปเลย

..........ชั้นก็เดินเข้าห้องน้ำ ระหว่างกำลังถอดเสื้ออยู่นั้น

ก็ได้พบความจริงว่า

เสาน้ำเกลือที่ชั้นลากมันเข้าห้องน้ำมาด้วยนั้น

ตรงกลางเสาเลย มันเสือกมีเครื่องควบคุมอะไรซักอย่างที่มันเอาไว้ควบคุมปริมาณน้ำเกลือน่ะ

เครื่องใหญ่ประมาณนิตยสารแพรวสามเล่มครึ่งซ้อนกัน

แล้วชั้นจะเปลี่ยนเสื้อยังไงวะเนี่ย!!!!!

สุดท้ายต้องใส่เสื้อกลับที่เดิม(เพราะมันเอาเครื่องบ้านี่ลอดแขนเสื้อออกไปไม่ได้ยังไงล่ะคะ)

กดออดเรียกคุณพี่พยาบาลมาช่วยถอดเครื่องนี่ออกให้แป๊บนึง ไม่งั้นชั้นได้เน่าตายแน่ๆ

...............

เหตุการณ์นี้ สอนให้รู้ว่า

ถึงแม้พี่พยาบาลจะทำงานดูแลคนไข้อยู่ทุกวัน แต่ไม่ได้แปลว่าพี่พยาบาลจะนึกออกทันทีว่า

ไอ้เครื่องบ้านี่มันทำให้คนไข้ไม่สามารถเปลี่ยนเสื้อเองได้โว๊ย อย่าลืมซิคะ!!!!!

แหมๆๆ ว่าแต่เค้า ไอ้เราก็ลืมคิดเหมือนกันนี่หว่า

---------------

สอง การป้องกันหวัด2009

ในโรงพยาบาลจะมีคนใส่หน้ากากอนามัยเยอะมากกกกกก

ซึ่นั่นไม่แปลก เพราะโรงบาลเป็นสถานที่รวบรวมคนป่วยเลยก็ว่าได้

โอเค ไอ้หน้ากากนี่มันก็ช่วยลดการกระจายของโรคได้บ้างล่ะวะ ไม่เถียง

แต่ที่จะพูดก็คือ

โรคน่ะ มันไม่ได้ติดทางลมหายใจอย่างเดียวนะเฟ้ย

รู้สึกว่าส่วนใหญ่แล้วจะติดจากการสัมผัสมากกว่า

ประเภทว่านางสาวฮอนกฮูกเป็นหวัด2009แล้วจาม แล้วก็เอามือป้องไว้

แล้วก็เอามือนั่นน่ะ ไปปาดลูดบิดประตู

นายฬอจุฬาผ่านมาเปิดประตูเข้าไป มือป้ายโดนปุ๊บ

อุ๊ยตาย เคืองตา ขยี้ตาดีกว่า แอ๊ะ!!!! ติดหวัด2009แล่วววววววว

เห้อ ต่อให้มีเจลล้างมือวางเกลื่อนโรงบาลก็ใช่ว่ามันจะป้องกันได้หมดนะค้า

ว่ามั๊ย?

แล้วเชื่อมั๊ย ทุกคนที่เข้ามาเยี่ยมอิชั้นนะ

ไม่ว่าจะพ่อแม่อาอี๊อาซ้อหลายแหล่ ใช้หน้ากากกนามัยทุกคน

แต่ระหว่างที่เค้ากำลังปอกผลไม้คุยกันโช้งเช้งน่ะ

ไม่มีใครซักคนที่ล้างมือก่อนหยิบผลไม้กิน

ถ้าหากชั้นเป็นหวัด2009นะ แค่ชั้นจาม เอามือป้าย แล้วไปปาดเก้าอี้ตรงนี้ไว้เมื่อกี๊นะไว้นะ

อาอี๊อาซ้อบังเอามือจับเก้าอี้วมานั่งเนี่ยนะ

แล้วอาอี๊อาซ้อก็เอามือหยิบของกินเข้าปากนี่นะ

ติดหวัดกันบานเบอะแล้ว

หน้ากากอนามันไม่ใช่บาเรียคุ้มครองคุณได้ทุกอย่างนะจ๊ะ

อย่าลืมว่าหวัดไม่ได้ติดทางลมหายใจไอจามอย่างเดียว โอเค๊?

สาม อาหารโรงพยาบาล

การเข้าโรงบาลนี่มันสบายดีนะ ถ้าแบบว่าไม่ได้ป่วยอะไรมากแล้วไปนอนโรงบาลเนี่ย

คือชั้นเข้าโรงบาลเพราะเป็นหวัด แต่ไม่ได้มีอาการหนักหนาสาหัสอะไรเล้ยยย

ตื่นมา กิน นอน ดูทีวี อ่านหนังสือ นอน

ชีวิตวนเวียนอย่แค่นี้ โคตรสบายเลย

ติดแค่อาหารโรงบาล

มันจะจืดไปไหนวะ

เหอๆ

อยากรู้ว่าทำไมอาหารโรงบาลไม่แบ่งเกรดว่า อันนี้ป่วยน้อย อันนี้ป่วยมาก อันนี้ป่วยกลางๆ

ป่วยน้อยกินรสจัดหน่อย ป่วยมากกินรสอ่อนๆ อย่างงี้ก็ได้

ไม่ก็จัดเรตรสชาติมาให้เราเลือก อะไรประมาณนี้

หรือไม่ก็ให้พวงเครื่องปรุงเรามาด้วยสิวะ

นีเครื่องปรุงที่มีมาให้คือ น้ำปลาหนึ่งซอง

กรี๊ดดดดดด ลงแดงอยากกินอะไรเปรี้ยวๆเผ็ดๆ

ชัดใจๆๆๆ

คือมื้อแรกมันยังอร่อย มื้อหลังๆชักเอียนไง

เห้อ ....

อาหารโรงบาล ... มันจืดจริงๆนะ

--------------------------------

ยังไงก็เหะอ ถึงจะตัดพ้อต่อว่าปนชมอะไรทั้งหลายแหล่

ทางที่ดีขอให้อย่าป่วยอย่าเข้าโรงบาลเลยจะดีที่สุด

ว่ามั๊ยคะ

ตอนนี้จะสอบแล้ว เรียนก็หนักอ่านหนังสือก็เยอะ

ชักคิดถึงโรงบาลขึ้นมาตงิดๆแล้วสิ

แกล้งป่วยเข้าโรงบาลซักรอบดีกว่า อิอิ

ขอจบการอัพบล๊อกแต่เพียงนี้ จรลีลี้ภัยหนีไปนอนแล้ว

ฝันดีราตรีสวัสดิ์ค่ะ