Subnormal

วันนี้ดิชั้นได้อ่านหนังสือเล่มหนึ่ง

ชื่อหนังสือว่า อมตะ โดยคุณวิมล ไทรนิ่มนวล

ภาพเสิร์ชจากgoogle

คือสิ่งที่น่าสนใจในหนังสือเล่มนี้มีเยอะมาก ประเด็นให้จับเยอะมาก

แต่ประเด็นใหญ่ๆที่จะว่ากันวันนี้เป็นเรื่องที่ค่อนข้างหนักสมองนิดนึง แต่คิดสนุกนะ

ประเด็นที่ว่าคือ

คุณคิดว่าจิตอยู่ที่ไหน มันมีจริงหรือไม่?

อะ ให้เวลาคิดก่อนก็ได้

.........

.......

......

.....

....

...

...

..

.

.

ในเรื่องนี้นะคะ มันเป็นเรื่องของผู้ชายคนหนึ่งที่รวยสุดๆและกลัวตายมาก

ด้วยความกลัวตายก็เลยสร้างโคลนนิ่งของตัวเองขึ้นมาสองคน

สร้างขึ้นมาเพื่อเป็นอะไหล่ของเค้า วันนึงอะไรของเค้าสึกหรอก็ผ่าตัดเอาอวัยวะตัวโคลนของเค้ามาใช้แทน

ตัวโคลนเบอร์หนึ่ง ยอม ยอมรับสภาพที่เค้าเป็นตัวโคลนนิ่ง ที่ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อเป็นอะไหล่

จึงยอมให้ใช้อวัยวะของเค้าเป็นอะไหล่ให้กับตัวต้นแบบของเค้าได้

ถึงแม้ว่าตัวโคลนเองต้องเจ็บปวดทรมานไม่ว่าทางกายหรือใจก็ตาม

ส่วนตัวโคลนเบอร์สองนั้น

ไม่แน่ใจว่ารู้สึกอะไรอยู่ คิดอะไรอยู่

แต่บอกตัวต้นแบบว่าเอางี้แล้วกัน

เอาร่างผมไปเลย ผ่าตัดสมองคุณมาใส่ร่างผมเลยดีกว่า

เหมือนยกเครื่องใหม่ไปเลย

ซึ่งสุดท้ายก็ทำจริงๆ

คำถามมีอยู่ว่า

ถ้าเอาสมองของตัวต้นแบบไปใส่ที่ร่างโคลนนิ่ง 

ถามว่าคนที่ตายไปคือร่างโคลนนิ่งหรือว่าตัวต้นแบบ

เพาะร่างกายของตัวต้นแบบก็ตายไปแล้ว เหลือแค่สมองที่ยังมีชีวิตอยู่ในตัวโคลนนิ่ง

แล้วสมองของตัวโคลนนิ่งก็ตายไปแล้ว เหลือแค่ร่างอยู่ ร่างซึ่งเคลื่อนไหวได้ด้วยสมองของตัวต้นแบบ

........

ถ้าหากว่าจิต มีหนึ่งจิตต่อหนึ่งร่าง

จิตของตัวโคลนหรือจิตของตัวต้นแบบกันแน่ที่ยังอยู่ที่ร่างของตัวโคลน

ถ้าจิตของต้นแบบยังอาศัยอยู่ในตัวโคลนจริง

นั่นแปลว่าจิตอยู่ที่สมองสิ

งั้นถ้าหากว่าจิตของตัวโคลนยังอยู่ แต่จิตของต้นแบบหายไป

ถ้าอย่างนั้นจิตอยู่ที่ไหน?

ใจ แขน ขา กระดูก หรืออะไร?

แขน ขา โดนตัดไป ไม่เป็นไร ยังเป็นคนเดิม

ปลูกถ่ายหัวใจ ไม่เป็นไร  ยังเป็นคนเดิม

นั่นแปลว่าอะไร

จิตอยู่ที่ไหน ร่างทั้งร่างปนๆกันไปหรือ? หรือว่าอยู่ที่สมองกันแน่?

ตามความเชื่อของดิชั้นนะ

ชั้นคิดว่าจิตน่าจะอยู่ที่สมอง

เพราะสมองเป็นระบบประมวลผล เป็นหน่วยเก็บความทรงจำ เป็นอะไรหลายๆอย่าง

การกระทำของเราไม่ว่าจะอะไรก็ตามล้วนเกิดมาจากสมองทั้งสิ้น

ลองคิดเล่นๆว่า

ถ้าวันหนึ่งเราเกิดป่วย

เราผ่าตัดเปลี่ยนแขน เปลี่ยนขา

ต่อมาเราเปลี่ยนอวัยวะภายใน ทุกๆอย่าง รวมทั้งหัวใจ

แต่ยังไม่เปลี่ยนแค่สมองเท่านั้น

นั่นเราจะยังเป็นเราอยู่หรือเปล่า? ดิชั้นว่ายังเป็นเราอยู่นะ

 เพราะทุกสิ่งที่เราคิดเรากระทำมันล้วนถูกสมองสั่งการมา

หรือคุณจะบอกว่าร่างกายนั้น สัมผัส ส่งข้อมูลมาที่สมอง แล้วสมองส่งมายังจิต

ถ้าอย่างนั้นจิตอยู่ที่ไหนกันแน่ล่ะ อยู่ที่ใจหรือ

ไม่น่าจะใช่ในความเชื่อของดิชั้น

เพราะใจมันคิดไม่ได้ หัวใจมันเป็นแค่ก้อนเนื้อที่สูบฉีดเลอืดก็เท่านั้นเอง

มันคิดไม่ได้ มันจำไม่ได้ มันไม่ใช่สมอง

กับการที่เราย้ายสมองของเราไปยังร่างใหม่เลย มันยังมีค่าเท่ากันนะ

ถ้ามีค่าเท่ากัน นั่นแปลว่าเรายังเป็นเรา

แค่ว่าแทนที่จะเปลี่ยนทีละชิ้น เปลี่ยนมันทีเดียวไปเลยดีกว่า

ดิชั้นเลยขอสรุปความเชื่อของดิชั้นไปว่าจิตน่าจะอยู่ที่สมอง ก็เท่านั้นเอง

ทีนี้มันจะมีประเด็นแตกแยกย่อยออกมาอีกมากมาย ซึ่งมันพูดกันในบล๊อคหน้าเดียวไม่หมดแน่นอน

นวนิยายเรื่องนี้อ่านแล้วเถียงกันสามวันเจ็ดวันก็คงไม่จบหรอก

ถ้าเอาแค่เรื่องราวที่ชั้นเล่าให้คุณฟังย่อๆ

คุณคิดว่ายังไงล่ะ

ดิชั้นชอบที่จะมีใครที่คิดแตกต่างจากดิชั้นแล้วมาเถียงกันสนุกๆ

พวกคุณคิดว่ายังไงล่ะ อยากเถียงด้วยใจจะขาดแล้วจ้า

เห้อ....

...............................................

ปล.อ่านหนังสือแล้วเอามาคิดเยอะๆอย่างนี้ก็ดีเหมือนกัน ลืมอาการอกหักโดนทิ้งไปได้ชั่วขณะ ดีเว๊ย!!