Subnormal

ดิชั้นอยากเป็นครู

อยากเป็นครูที่เป็นครูจริงๆ

การจะสร้างหรือพัฒนาคนๆหนึ่งไปในทางที่ดีขึ้นได้

ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย

หากวันหนึ่งดิชั้นเป็นครูแล้ว

ดิชั้นคงต้องเป็นครูสอนนักศึกษาเทคนิคก่อสร้าง ตามสายที่เรียนมา

ดิชั้นรักที่จะสอนศาสตร์นี้ ซึ่งหลายคนเรียกให้ดิชั้นได้ยินว่าศาสตร์กรรมกร

แต่มันเป็นศาสตร์ที่แทบขาดไม่ได้เลยนะคะ

ดิชั้นอยากเป็นครู

ดิชั้นอยากพัฒนาประสบการณ์และความรู้ให้นักเรียนของดิชั้น

ถึงแม้ว่าดิชั้นจะพัฒนาพวกเค้าได้แค่คนเดียว จากหลายสิบ หลายร้อยคน

เท่านั้นดิชั้นก็พอใจแล้ว เพราะนั่นคือคุณค่าของการเป็นครู ถึงแม้จะฟังดูน้อยนิด

แต่มันดีกว่าไม่ได้พัฒนาอะไรเลยไม่ใช่หรอกหรือ

มีคนสบประมาทดิชั้นว่า น้ำหน้าอย่างนี้หรือจะเป็นครูเทคนิค

เด็กที่ไหนมันจะไปฟังเธอ ดูหน้าสิ บุคลิกสิ แรดๆแรงๆอย่างนี้ใครจะไปฟังเธอ

 อะไรก็ไม่ได้เรื่องซักอย่าง

เธอเก่งแล้วหรือ จึงได้ริอาจอยากเป็นครู

ชั้นได้แต่เจ็บ เจ็บอยู่ในใจ ที่ชั้นยังไม่เก่ง ที่ชั้นยังไม่รู้

แต่คอยดูสิ สักวันชั้นจะเก่งกว่านี้ เก่งให้มากที่สุดเท่าที่ชั้นจะทำได้

ดิชั้นอยากเป็นครู

เป็นครูด้วยหัวใจที่มุ่งมั่น เป็นครูด้วยความต้องการสร้างสรรค์สิ่งที่ดีกว่าให้กับสังคม

เป็นครูด้วยมันสมอง เป็นครูด้วยความสามารถ

เป็นครูด้วยจิตวิญญาณ

มันอาจฟังดูเป็นอุดมการณ์ที่ฟังดูเพ้อฝัน น้ำเน่า

นี่ไม่ใช่นิยายนะ เธออย่ามาน้ำเน่าสิ

แล้วมันทำไมกัน หากชั้นจะคิดแบบนี้และทำแบบนี้ให้ได้

ดิชั้นอาจเปรี้ยว ดิชั้นอาจซ่า ดิชั้นอาจบ้า

ดิชั้นอาจสูบบุหรี่(ซึ่งก็ไม่ได้แปลกประหลาดอะไร แค่เป็นตัวอย่างที่ไม่ดีนัก)

แต่...

ดิชั้นไม่ได้อยากเป็นครูที่สิ่งเหล่านั้น

ดิชั้นอยากเป็นครูด้วยจิตวิญญาณและอุดมการณ์ที่ต้องการสร้างสรรค์สังคมไปในทางที่ดีขึ้น

ถึงแม้ว่าวันหนึ่ง อุดมการณ์ของดิชั้นอาจเลือนหายไปตามกาลเวลาและความท้อถอย

เมื่อถึงวันนั้น ดิชั้นจะกลับมาอ่านสิ่งที่ชั้นเขียนลงไป ณ วินาทีนี้

ชั้นไม่อยากลืมสิ่งที่ชั้นรู้สึกในวินาทีนี้เลยจริงๆ ให้ตายสิ

.......

ชั้นตัดสินใจแล้ว ชั้นจะเป็นครูที่ดีให้ได้

ในวันหนึ่ง

-------------------------------------------

ปล.ใครเข้ามาอ่านนะคะ ช่วยรดน้ำต้นไม้หน่อยค่า ไม่ได้หวังชนะเลิศอะไรนะ แต่มันสวยดีอะ อิอิ

edit @ 1 Jun 2009 23:22:25 by GroundFloor