Subnormal

ชั้นเรียกร้องความสนใจ

จากคนที่ชั้นรัก

ชั้นต้องการให้เค้าสนใจชั้น

เหมือนอย่างที่เค้ารสนใจเพื่อนๆของเค้า

ชั้นต้องการให้เค้าใส่ใจชั้น

ให้ได้อย่างเพื่อนของเค้าบ้างได้มั๊ย

ชั้นใช้มีดทำครัว

สับลงที่แขนของชั้น

ถึงแม้ไม่มีแผล แต่ชั้นเจ็บ

ชั้นใช่มีดเล่มเดิม กรีดเบาๆบนแขนของชั้น

ถึงแม้ไม่เจ็บเท่าไร แต่ชั้นก็เห็นเลือดไหลซึมออกมา

ชั้นใช่ฝ่ามือของชั้น ตบลงบนใบหน้าที่ชั้นหวงแหน

ตบที่บ้องหู

ตบมันซ้ำๆ จนชั้นหูอื้อ

ชั้นถอดเข็มขัดนึกศึกษาของชั้น

ออกมาฟาด ฟาดลงที่หน้าแข้งและต้นขาของชั้น

คราวนี้เลือดไหลออกมาตามแนวของเข็มขัด

ชั้นถอดเข็มนักศึกษาของชั้น

ออกมาทิ่ม แทงลงตามท่อนแขน

คราวนี้เลือดไหลออกมาเป็นจุดๆ

ชั้นใช้เล็บของชั้น

จิกลงบนท่อนแขนของชั้น

จิก จิกมันลงไปสุดแรง

จนเกิดแผลขึ้นมาเป็นรูปพระจันทร์เสี้ยวนับสิบดวง

ชั้นเจ็บ

เจ็บมาก

แต่ชั้นยังทำ

ทำมันซ้ำๆ

เพื่อให้เค้าสนใจชั้นบ้าง

เพื่อเรียกร้องความสนใจจากเค้า

แต่ไม่เลย

เค้าแค่นั่งมอง มองชั้นกรีดร้อง

มองชั้นทำร้ายตัวเอง

มองเฉยๆ นิ่งๆ

เมื่อเค้าเห็นเลือด

เค้าเมินหน้าหนี

จนกว่าชั้นจะหยุดไปเอง

มันไม่ได้ผลเลย กับการทำร้ายตัวเองของชั้น

ชั้นเสียน้ำตา เสียเลือด กรีดร้องอย่างโคตรทรมาน

แต่เค้าไม่สนใจเลย

มันคงไม่ได้ผล

ชั้นต้องทำอย่างไรดีหนอ

เค้าถึงหันมาสนใจ ใส่ใจชั้น

เหมือนอย่างที่เค้ามีให้คนอื่น

ชั้นทำต้องอย่างไรกันหนอ

บอกชั้นทีเถิด

ปล.ชั้นขอพูดอย่างไม่อาย ว่าเรื่องที่ชั้นเขียนลงไป ล้วนป็นเรื่องจริง จากตัวของชั้น จากปากของชั้น ทั้งสิ้น

ชั้นขอบอกอย่างไม่อาย ว่ารูปของผู้หญิงในบล๊อคของชั้น คือรูปของชั้นเอง

ชั้นขอบอกอย่างไม่อาย ว่าชั้นโง่เหลือเกิน แต่ชั้นยังไม่พร้อมที่จะฉลาด

ชั้นไม่อาย