ดิชั้นเชื่อว่าความรักมีจริง (ตอนท้าย จุดมุ่งหมายในการเขียนบล๊อคของดิชั้น)
posted on 13 May 2009 11:04 by groundfloorตอนนี้ดิชั้นเชื่อว่ารักมีจริง แต่อาจไม่ใช่รูปแบบของความรักโรแมนติกหวานแหววนะคะ
เพราะอะไรน่ะหรือ
ไม่ใช่ว่าดิชั้นเกิดตกหลุมรักอินลิฟอะไรหรอกนะ
แต่มาลองคิดดีๆแล้ว
ที่ดิชั้นเคยบอกว่าความรักคือความเห็นแก่ตัวน่ะ
จริงๆแล้วมันก็ใช่
แต่เราเรียกความเห็นแก่ตัวในรูปแบบนั้นว่าความรัก
อย่างไรน่ะหรือ
สมมุตว่าเรารักคนๆหนึ่ง
นั่นหมายความว่า หากเราอยากให้เค้าอยู่ด้วย
ต้องการให้เค้าเป็นในสิ่งที่เราต้องการ
ต้องการต่างๆนาๆ
นั่นคือความเห็นแก่ตัวในแบบที่เราต้องการอะไรที่เค้าอาจไม่ได้ต้องการตรงกับเรา
และเมื่อมันไม่ตรงกัน ก็เกิดการขัดแย้งกัน
อย่างเช่น เราอยากคุยโทรศัพท์กับเค้าทุกวันวันละครึ่งชั่วโมง
แต่เค้าไม่ต้องการ
และเราก็มีปัญหากัน
นั่นเท่ากับว่าความเห็นแก่ตัวที่ราเรียกว่าความรักมันทำพิษซะนั่นแหละค่ะ
เรามาว่ากันถึงคำว่าเห็นแก่ตัวกันก่อนดีกว่า
จะได้เข้าใจทั่วกัน
เราสามารถตีความได้ว่าความเฆ้นแก่ตัวอาจเป็นการต้องการอะไรบางอย่าง
ที่เค้าอาจไม่ต้องการจะให้สิ่งนั้นกับเรา
แต่เราก็ยังพยายามะเรียกร้องหรือพยายามที่จะต้องการอยู่ต่อไปอย่างนั้น
นั่นคือความเห้นแก่ตัวใความหมายของดิชั้น
ยกตัวอย่างเช่น
เมื่อเราต้องการเวลาที่จะอยู่กับคนรัก อาจจะเพื่อ
ปรับความเข้าใจกัน หรือประกอบกิจกรรมอะไรบางอย่าง
แล้วเค้าไม่ต้องการที่จะให้เวลานั้นๆกับเรา
นั่นเท่ากับเราเห้นแก่ตัวแล้ว เพราะเราเรียกร้องสิ่งที่เค้าอาจไม่ต้องการให้เรา
มันจะมีอีกกรณีหนึ่งที่ว่า
ความรักคือการเสียสละ
โถๆๆ การเสียสละมันก็คือรูปแบบหนึ่งของการเห็นแก่ตัวนั่นแหละ
ยกตัวอย่างเช่น หากเราสามารถเสียสละเงินทอง เวลา หรือแม้แต่พรมจรรย์ให้กับคนรัก
โดนคนรักอาจเรียกร้องหรือไม่ก็ตาม
นั่นเท่ากับเราเองก็อาจกำลังยัดเยียดสิ่งที่เค้าอาจไม่ต้องการให้เค้าก็ได้
รู้ได้อย่างไรว่าเค้าไม่ต้องการ
รู้หรือไม่ ว่ามนุษย์เป็นสัตว์ที่สามารถแสดงออกไม่ตรงกับสิ่งที่คิดหรือรู้สึก
เพราะฉะนั้น ตัวของคนรักเองอาจยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตนต้องการสิ่งเหล่านั้นจริงหรือเปล่า
เค้าอาจยังไม่แน่ใจด้วยซ้ำ
เพราะฉะนั้นเราจะสามารถตัดสินได้อย่างไรว่านั่นคือสิ่งที่เค้าต้องการจริงๆ
เห้นมั๊ย ความเสียสละอาจสามารถกลายเป็นความเฆ็นแก่ตัวได้เช่นเดียวกัน
เพราะฉะนั้น ความเห้นแก่ตว คล้ายกับความเสียสละ
ดังนั้น รักในความหมายที่ดิชั้นกำลังกล่าวถึง
คือความเสียสละในบางรูปแบบ
หรือความเห็นแก่ตัวในบางรูปแบบเช่นเดียวกัน
จริงหรือไม่ ใครหรือจะรู้
ดิชั้นขอสรุปแบบง่ายๆว่า
ความรักอาจเป็นการเห็นแก่และในขณะเดียวกันก็อาจเป็นการเสียสละ(ที่คล้ายกับการเห็นแก่ตัวเสียเหลือเกิน)ได้เช่นเดียวกัน
งั้นความรักที่แท้จริงคืออะไรกันเล่า
ดิชั้นฝากให้พวกคุณที่เข้ามาอ่านในบล๊อคของดิชั้นกลับไปคิดต่อกันเอาเอง
จบ
-----------------------
ขอพูดนอกเรื่องนะคะ
บล๊อคของดิชั้น เป็บล๊อคที่ดิชั้นตั้งใจจะเขียนเกี่ยวกับเรื่องทั่วๆไปในการใช้ชีวิต
การเมือง ศาสนา และการคิดเชิงปรัชญา ซึ่งเรื่องที่ทำให้เกิดการกระทบกระทั้งทางความคิดมากที่สุด
ในทุกหวข้อของการเขียนบล๊อคของดิชั้น คือ การเขียนในหัวข้อที่ดิชั้นใช้วิธีการคิดเชิงปรัชญามาให้
นั่นเพราะพวกคุณที่อ่านและขัดแย้งกับกับความคิดของดิชั้นไม่เปิดใจให้กว้างพอ
แล้วพยายามที่จะหาเหตุผลมาบอกดิชั้นซึ่งอาจจะกำลังเข้าใจผิดในความคิดของพวกคุณให้เข้าใจถูก
หรือบางท่านอาจจะหาเหตุผลมาให้ได้ แต่ตามมาด้วยอารมท้าทายดิชั้น
เพราะดิชั้นได้ทำสิ่งที่เป็นการท้าทายความคิดของพวกคุณ
ดังนั้น ดิชั้นขอพูดตรงนี้เลยนะคะ
หากท่านผู้อ่านบล๊อคของดิชั้นท่านใดที่มีความคิดเห็นไม่ตรงกับดิชั้น
หากไม่อยากเก็บไว้คนเดียว ส่งอีเอ้มเอสหรือแสดงความคิดเห้นของพวกท่านได้ในบล๊อคของดิชั้นได้เลย
ดิชั้นดีใจหากจะมีคนที่มีความคิดที่เป็นเหตุเป็นผล มาแส่งเหตุผลที่แตกต่างให้กับดิชั้นได้อ่านบ้าง
ดิชั้นคงดีใจมากหากพวกท่านเขียนเหตุผลหักล้างความคิดของดิชั้นได้โดยมีอารมมาเกี่ยวข้องให้น้อยที่สุด
เพราะมันจะทำให้ทั้งท่านและดิชั้นเกิดการคิดที่มีเหตุผลมากขึ้น
มันน่าจะเนเรื่องดีมิใช่หรือ
สิ่งที่เป็นการขัดต่อจารีตประเพณีหรือขัดกับสิ่งที่พวกท่านได้รับการปลูกฝังมาตั้งแต่เกิดที่ดิชั้นเขียนลงในบล๊อคของดิชั้นนั้น
ดิชั้นเป็นคนตั้งคำถามเหล่านั้นขึ้นมาและคิดวิเคราะห์หาคำตอบออกมาในแบบที่ดิชั้นคิดว่ามันมีเหตุผลพอที่จะเขียนลงไปได้
แต่ไม่ใช่ว่าดิชั้นไม่พร้อมจะยอมรับแนวคิดของพวกท่านนะคะ
ดิชั้นมั่นใจว่าดิชั้นสามารถเปลี่ยนความคิดได้ หากพวกท่านใช้เหตุผลที่เป็นเหตุผลจริงๆ ไม่ใช่เหตุผลตามความรู้สึก มาถกเถียงกับดิชั้น
หากมันสามารถเป้นอย่างที่ดิชั้นเขียนลงไปได้ ดิชั้นคงดีใจมาก
ขอบคุณและขอโทษทุกท่านที่เข้ามาอ่านบล๊อคของดิชั้นและอาจไม่เข้าใจจุดมุ่งหมายของดิชั้นดีพอ
และของคุณมากๆหากท่านได้อ่านบล๊อคหน้านี้ของดิชั้น
และแสดงความคิดเห้นที่เป็นเหตุเป็นผลให้ดิชั้นได้รับรู้เพิ่งขึ้น
ขอบคุณและขอโทษและของคุณที่ทนอ่านค่ะ
สวัสดี
ความรักไม่อิจฉา ไม่อวดตัว ไม่หยิ่งผยอง
ไม่หยาบคาย ไม่คิดเห็นแก่ตนเองฝ่ายเดียว
ไม่ฉุนเฉียว ไม่ช่างจดจำความผิด
ไม่ชื่นชมยินดีเมื่อมีการประพฤติผิด
แต่ชื่นชมยินดีเมื่อประพฤติชอบ
ความรักทนได้ทุกอย่างแม้ความผิดของคนอื่น
และเชื่อในส่วนดีของเขาอยู่เสมอ
และมีความหวังอยู่เสมอ และทนต่อทุกอย่าง"
พระธรรม 1 โครินธ์ บทที่ 13 ข้อที่ 4
สำหรับผมแล้ว ความรัก คือ การที่เรา Focus ไปที่คนที่เรารัก และทำให้คนที่เรารักมีความสุข
เพราะผมมีความสุข เมื่อคนที่ผมรักมีความสุข
ผมจึงไม่คิดว่า ความรักนั้น จะต้องมีความเห็นแก่ตัว มาเกี่ยวข้องด้วย เพราะผมเชื่อว่า ถ้าวันใดที่เราต้องเห็นแก่ตัวแล้ว นั่นแปลว่า เรารักตัวเอง มากกว่าสิ่งใด
ซึ่งก็ไม่ใช่สิ่งที่ผิด...ที่จะรักตัวเอง
แต่ผมคิดว่า ตราบใดที่เรายังรักตัวเอง เกินกว่าที่จะเสียสละอะไรหลายๆอย่าง เพื่อคนที่เรารักได้แล้ว
ก็อยู่คนเดียวไปเถอะครับ...จะได้ไม่ต้องเจ็บช้ำน้ำใจกัน
แต่นั่นก็เป็นแค่ความรักในมุมของผมนะ
#1 By ยาจกเจ้าสำราญ on 2009-05-13 12:22